Предыдущая   На главную   Содержание   Следующая
 
Oktyabr, 2006
 
08 oktyabr. Bilmirem, gece yatanda soyuq olmushdu, yoxsa, ichdiyim soyuq limonatin tesirinden bir neche gun idi ki, xestelenmishdim, ustuve sagliq. Adetimdir, xestelndiyim zaman derman ichmeyib xestelikle mubarizeni orqanizmin ozune buraxir ve sabr edirem. Ancaq bu defe qurbetde dyeil, evde idim, ve mamanin tekidi idi ile neche gundur ki derman ichirdim, bir faydasini gormesem de...

Axsham nehayet bir az ozume gelib sabaki "imtahan" uchun suallari tertib etdim. ne vaxtsa "muellim" olacagimi aglimin ucundan bile kechirmezdim. Ona gore yox ki, bildiklerimi kimse oyretmeyi sevmirem, sadece ozumu 20-25 neferlik auditoriyaya ders kechen yerde tesevvur etmirdim.

Imtahan suallarini bitirib yatmaga gederken ise Eyyub Yaqubov-un "Ana" mahnisini Xatire-nin "Deyirler ki" mahnisi evez edirdi...


05 oktyabr. Seher, Ilahenin ugurlu gun mesajinden sonra gunum dogurdan da ugurlu kechdi. Ders dediyim shirketde bir movzu uzre kursu bitirdim, gelen hefte imtahan kechireceyem "telebelerim" arasinda...


02 oktyabr. Gunum pis kechmedi, hetta ugurlu kechdi deye bilerem. Seher agentlikde bir neche xeber yazdim, gunortadan sonra ise servisde novbeti dersimi verdim. Ders ureyimce kechdi, mexaniklerle bir az daha yaxin oldum. Bildiklerimle yanashi ozumun yeni oyrendiyim melumatlari onlara basha saldiqca bundan ozum de faydalanir, daha yaxshi oyrenmish oluram. Eslinde, bu her zamanki prinsipim idi - bildiklerimi qebire aparmayib bashqalari ile bolushmek.

Axsham, musahibemin derc olundugu jurnalda problemlerin oldugunu bildim. Quruculardan biri jurnaldan chekilmish, chekilmekle qalmayib onu baglamaq istemishdi. O shexs de inandigim, yaradiciligina hormet etdiyim bir shexs idi. Hele de bele hereket etdiyine inan bilmirem. Bu dunyada semimi, pisliklerde, pis emeller etmekden uzaq goresen ne qeder insan var...

O gun bir dostumu gozleyirdim, o gelene qeder yoldan oten en son model avtomobillere baxiram. Ve butun gorduklerim, ister BMW 745 li olsun, ister Crysler, bir anda mene ele bosh, menasiz geldi ki. O mashinlari qazanmaq uchun, kim bilir ne qeder rushvet alinib, kim bilir ne qeder insanin choreyi gedib onda. Deyermi? Bu dunyanin mali ele bu dunyadaca qalmayacaqmi? Sahib olduqlarimiza, normal heyat qura bilmishikse, valideynlerimiz sag ve salamatdirsa, isti evimiz, yemeyimiz varsa niye shukur ede bilmirik ki...


Teki her kes xoshbext olsun...
Teki her kesin xosh xeberler eshideceyi Nokia-si, Sonerik-i, her yerden internete gire bileceyi laptop-u, heyatinin en gozel anlarini olumsuzleshdirecek Canon EOS-u olsun...
Teki herkesin ailesini dolandirmaga yetecek qeder pulu olsun...
Teki her kesin ishden eve gelib gunun qalan hissesini rahat kechirebileceyi evi olsun...
Seher iftarda yemeyini qizdiracaq anasi, ishden bezen birlikde qayida bileceyi atasi olsun...
Birlikde nerd oynaya bileceyi bacisi, qardashi, xosh vaxtlar kechire bileceyi dostlari olsun...
Ad gunlerini, hefte sonlarini, elametdar gunlerini sheher kenarinda, evliliyin il donumunu ise Italiyada, Ispaniyada kechirmeye imkani olsun...
 


29.10.2012. Ilk saytima yeniden baxdim, yada saldim, gulumsedim... :)
┐?┐Ц┐Ы┐д┐Ъ┐Я┐Ф@Mail.ru