Предыдущая   На главную   Содержание   Следующая
 
Sentyabr, 2005
 
01 sentyabr. Men her zaman mocuzelere inanmisham. Ele bele yox, ona gore ki, defelerle mocuzelerin shahidi olmusham. Chox yox, bir sutka bundan evvel, mene ele gelirdi ki, her shey bir anda mehv ola biler, menden asili olmayan bir sebebden. Ancaq bir sutka sonra ise, her sheyin dushunduyum, arzu etdiyim kimi yoluna gedeceyini tesevvur ede bilmezdim. Saat 8-de stress atmaq uchun trenajor zalina gedende, bir neche saat sonra problemimin yavash yavash hell yoluna gedeceyini, boyuk bir shirketden ish teklifi ala bileceyimi aglima bele getire bilmezdim...
Virtual gundeliyimi oxuyub, ureyinde menim uchun semimi dua eden insanlarin, dostlarimin oldugunu bilirem. Bezileri ile danishmishdim gun boyunca, mene destek olmushdular, her sheyin yaxshi olacagina inandirirdilar meni. Bezileri ise ureklerinde menim uchun dua etmishdiler, menden uzaqda. Mene destek olan insanlarin qarshisinda bash eyirem...


02 sentyabr. Hediyye vermeyi sevsem de, hediyye almagi ondan daha chox sevirem. Kichik, ancaq chox gozel, menim uchun lazimli olan hediyyeler aldigim gun, payiz feslinin ilk hediyyeleri idi...


04 sentyabr. Xatirler. Heyatim boyunca 4 mekteb deyishib, 3 universitet bitirmishem. Ve bu muddetde en chox deyishdiyim edebiyyat muellimleri olub. Texminen 5-6ci sinifler idi, bir gun edebiyyat dersinde dersi danishdiqdan sonra Neriman muellim mene sual verdi ki, "Boyuyende ne olacaqsan?". Ushaq idim, ne cavab vereceyimi bilmirdim. Mene dedi ki, "Menim bir telebem var idi, Ayaz Mutellibov adinda, bir gun o ders danishandan sonra ondan sorushdum ki, ne olacaqsa, o mene dedi ki, men prezident olacagam. Mene soz verdi ki, prezident olacaq. Indi men isteyirem ki, sen mene soz veresen prezident olacagina dair". Men de soz verdim char nachar.

O zamandan chox zaman kechib. Herden dostlarim zarafat edir ki, sen prezident olacaqsan, boyuk bir yerin prezidenti. Men de her zaman inanmisham buna. Sizce nece, men prezident ola bileremmi?


11 sentyabr. Agadadash Agayevin yeni keshf etdiyim ve defelerce qulaq asdigim 'Kechdi daha' mahnisi ile yadda qalan sentyabr ayinin geride qalan heftesi meni Bakidan 7 gun de ayirdi. Son 3-4 ilde ilk defe olaraq bu hefteni Bakida kechireceyem, onumuzdeki hefte Bakida kechireceyim son heftedir. Eslinde, bu qeder chox qalmagimin bir sebebi de mamanin ad gunudur. Son iller ne 17, ne de 18 sentyabri, bu menim uchun unudulmaz olan gunleri Vetenden uzaqda kechirirem...
Qemli idim bu hefte. Onceki gun hech yata bilmemishdim. Yeqin geceleri yatmayib ishlemeye alishdigimdandir. Sehere qeder 'Kechdi daha', 'Bir arzu', 'Bu dunyanin nagili', 'Qaragile', 'Alagozlum' mahnilarina qulaq asaraq kehcmishi xatirlayir, geleceyi dushunurdum...

Ozume gore heyatda mueyyen ugurlar elde etsem de, heyatimin helledici merhelesinde oldugum uchun, bir az heyecan, bir az qorxu hissleri meni bir az pessimist edirdi. Halbuki bir neche gun 'pessimistlik' haqqinda meqale yazmishdim...
Italiya, Rusiya, Turkiye, ABSH-da dostlarimin olmasina, choxlari ile elaqem olmasina baxmayaraq sanki tek idim. Belke bu cehetden Heminguey-e benzemishem, bilmirem. Sanki ne ise chatishmir, ne ise yoxdur sanki...


14 sentyabr. Seher yuxudan gec oyansam da, gunun qalan ise chox gozel ehval ruhiyye ile kechdi. Nastroeniem chox gozel idi: ishlerim yolunda idi, problemler yavash yavash oz hellini tapirdi, mama hemisheki kimi dadli yemekler bishirmishdi, komeyime ehtiyaci olan birisi uchun nese ede bilmishdim. Gunun sonunda, gece eshitdiyim shad xeber bir daha Tanriya shukur etmeme sebeb oldu...


17 sentyabr. Baxmayaraq ki, bezi nifret etdiyim insanlar eseblerimle oynayirlar bir neche gundur, onlara fikir vermemeye chalishib mamanin bu eziz gununde onunla bir yerde olduguma sevindim. Mamaya en boyuk arzum ise, qeyd etdiyi yubiley yashi qeder de yashamaq oldu.


18 sentyabr. Bakida kechirdiyim payiz feslinin demek olar ki, en yaddaqalan, en shen kechen bu gununde bir az qemli idim: uzun iller qurbetde yashayib oradaki heyata oyreshsem de, oradaki heyati, serbestliyi sevsem de, Baki mene dogma idi, burda meni sevenler, yolumu gozleyenler, qaygima qalanlar var idi. Azerbaycanin en gozel gushelerine seyahet ile yadda qalan omrumun bir yay fesli de bele kechdi.


19 sentyabr. Bezi insanlar uchun bu gun ferqli gun idi: bezileri menim bashqa yerde oldugumu hiss edib qemlenmishdiler, bezileri uchun ise hech ne deyishmemishdi. Bu yay Bakida evvelki illere nisbeten daha chox qaldigim uchun bunun evezi olaraq ilk gun darixdim, ev uchun, mamagili uchun, bezi dostlarim uchun. O dostlarim uchun hansilar ki, teyyare Bakini terk edenden bashqa qitede yere enene qeden fikren yanimda oldular, hemin dostlarim hansilar ki, chatar chatmaz mene zeng etdiler, mamadan bile evvel. Bezi dostlarim ise sms, e-mail yazaraq xosh arzularini bildirdiler. Onlara teshekkur edirem destekleri ve xosh arzulari uchun...
Ve sevgisi qazana bildiyim butun insanlardan xahishim odur ki, www.awards55.sitecity.ru saytina her gun daxil olub *en chox daxil olunan sayt* nominasiyasinda mene ses versinler....


27 sentyabr. Bezi insanlar var ki, onlari gormeyi, yanimizda olmalarini chox isteyirik, ancaq bu real heyatda mumkun olmur. Ve o anda yuxularimiz komeye chatir bezen. Real heyatda dunyalar qeder chox istediyim, ancaq gore bilmediyim bir insani onceki gece yuxuda gordum. Heyatda olmasini istediklerimi yuxumda gorduyum uchun hech ayilmaq istemirdim yuxudan.
 


29.10.2012. Ilk saytima yeniden baxdim, yada saldim, gulumsedim... :)
┐?┐Ц┐Ы┐д┐Ъ┐Я┐Ф@Mail.ru